Tokenizacja nie będzie miała znaczenia, dopóki nie przyspieszy przepływu bilionów w zabezpieczeniach | Opinia

Na początku września Nasdaq złożył do SEC wniosek o zmianę przepisów, aby umożliwić tokenizowanym akcjom i produktom giełdowym (ETP) handel na swojej platformie. Na pierwszy rzut oka wydaje się to przełomem w kryptowalutach — blockchain wreszcie puka do drzwi rynków notowanych w USA. Ale rzeczywistość jest taka, że papiery wartościowe są „cyfrowe" od dziesięcioleci. Prawdziwa innowacja nie polega na opakowaniu akcji w blockchain; chodzi o to, czy sama tokenizacja może sprawić, że rynki będą działać szybciej, mądrzej i wydajniej. Czy technologia blockchain i tokenizacja mogą uczynić zabezpieczenia bardziej płynnymi, rozliczenia bezproblemowymi, a dostęp interoperacyjny w systemach tradycyjnych i cyfrowych? 

Oto obietnica: Tokenizacja może faktycznie poprawić funkcjonowanie tych rynków i działać dla nas jako narzędzie do odblokowania wcześniej nieosiągalnych funkcji, takich jak płynność śróddzienna, programowalne zabezpieczenia i bezproblemowa integracja ze stablecoinami w sposób, którego stare systemy utknięte w rytmie T+1 nie mogą.

Od papieru do cyfryzacji

Przez większą część XX wieku posiadanie akcji oznaczało trzymanie papierowego certyfikatu. Pod koniec lat 60. Wall Street tonął w papierach. Tak zwany „kryzys papierkowej roboty" sprawił, że NYSE było tak zaległe, że skróciło swój tydzień handlowy, wymuszając systematyczne przemyślenie. W 1973 roku pojawiła się Depository Trust Company, której rozwiązanie tego problemu polegało na zamknięciu certyfikatów w skarbcu i zastąpieniu ich elektronicznymi zapisami księgowymi. Jej spółka macierzysta, Depository Trust & Clearing Corporation (DTCC), obecnie służy jako kręgosłup amerykańskich rynków finansowych, nadzorując rozliczenia niemal wszystkich transakcji papierami wartościowymi. Razem zapewniają, że gdy ktoś kupuje akcje lub obligacje, transfer własności i gotówki odbywa się poprawnie, bezpiecznie i wydajnie, bez przemieszczania stosów papierowych certyfikatów. 

Londyński CREST, europejski Euroclear i japoński JASDEC poszły w ich ślady pod koniec lat 80. i 90. Unieruchomione certyfikaty ustąpiły miejsca pełnej dematerializacji. Dziś jednak papiery wartościowe rodzą się już cyfrowe: ich własność jest śledzona, rejestrowana i rozliczana w scentralizowanych architekturach. Technologia blockchain w tym kontekście jest mniej rewolucją w samym aktywie niż nowym sposobem jego rejestrowania. I dla mnie wszystkie przełomy blockchain są kosmetyczne, chyba że zapewniają realne ulepszenia operacyjne lub finansowe wykraczające poza to, co zapewniają nasze obecne systemy. 

Sama tokenizacja nie przekształca rynku. Przekształca księgę rachunkową i otwiera więcej możliwości rynków kapitałowych, dzięki czemu ludzie tacy jak my mogą zacząć się zastanawiać: czy aktywa zabezpieczające mogą przemieszczać się po księdze szybciej? Czy aktywa oprocentowane mogą płynnie integrować się ze stablecoinami? Czy rynki mogą osiągnąć efektywność kapitałową, która była niemożliwa w starszych systemach? Jaką inną wartość może to odblokować?

Mobilność zabezpieczeń

Najbardziej przekonującą możliwość, jaką znalazłem dla aktywów tokenizacji, można znaleźć w mobilności zabezpieczeń. Mobilność zabezpieczeń — szybkie przemieszczanie i wykorzystywanie aktywów w różnych instytucjach — jest istotną koncepcją finansową dla marż, płynności i zarządzania ryzykiem. Tokenizacja wzmacnia tę zdolność ponad tradycyjne systemy, ponieważ aktywa zabezpieczające mogą być przenoszone, ponownie wykorzystywane i programowo przemieszczane w łańcuchu bez wąskich gardeł starszej infrastruktury. W miarę jak rynki finansowe stają się coraz bardziej połączone, potrzeba zwinnych rozwiązań w zakresie zarządzania zabezpieczeniami opartymi na tokenach staje się coraz bardziej istotna.

Musimy pamiętać, że aktywa cyfrowe to wciąż małe piwo. Globalny rynek instrumentów o stałym dochodzie wynosi 145,1 biliona dolarów w 2024 roku. Obligacje skarbowe mierzone wyłącznie emisją wynosiły około 22,3 biliona dolarów na koniec września — osiem razy więcej niż kapitalizacja rynkowa wszystkich kryptowalut razem wziętych. Szczerze mówiąc, sam entuzjazm kryptowalut dla technologii blockchain nie zmieni tutaj sytuacji. Te tradycyjne instrumenty są podobne do gotówki, gdzie repo, refinansowanie i rozwiązania dotyczące depozytu zabezpieczającego tych aktywów stanowią podstawę płynności krótkoterminowej, gdzie kluczowe są szybsze przemieszczanie, wielokrotne wykorzystywanie zabezpieczeń i efektywność kapitałowa. Ten przypadek użycia sprawia, że te instrumenty są naturalnymi kandydatami do tokenizacji. Dążenie do tokenizacji przez maniaków kryptowalut jedynie wypełnia lukę. 

Stablecoiny wspierane głównie przez obligacje skarbowe i inwestycje równoważne gotówce generujące zyski wzmacniają tę zmianę, ponieważ stają się już narzędziem dla banków do obniżenia kosztów rozliczeń i przyspieszenia transferów. W niedawnym raporcie EY przewiduje, że stablecoiny mogą stanowić 5-10% globalnych płatności, reprezentując wartość od 2,1 do 4,2 biliona dolarów.  Tymczasem CFTC bada możliwość dopuszczenia stablecoinów takich jak USDC i Tether (USDT) jako zabezpieczenia na amerykańskich rynkach instrumentów pochodnych. Jeśli zostanie zatwierdzone, stablecoiny znajdą się obok obligacji skarbowych i obligacji wysokiej jakości jako główne zabezpieczenie, umacniając potrzebę infrastruktury zdolnej do mobilizowania i przekształcania aktywów na dużą skalę.   

Patrząc w przyszłość: Rynki w ruchu

Patrząc w przyszłość, kolejne pięć lat pokaże, czy tokenizowane zabezpieczenie jest nowością, czy czynnikiem zmieniającym zasady gry. Do 2026 roku szum będzie wyczuwalny. Banki i zarządzający aktywami wydają się chętni do pilotażu tokenizowanych obligacji i stablecoinów w wybranych przepływach pracy przy użyciu ograniczonej liczby wysokiej jakości możliwości inwestycyjnych. Stablecoiny mogą zacząć uzupełniać tradycyjną gotówkę w rozliczeniach, zwłaszcza na rynkach instrumentów pochodnych. Pierwsi użytkownicy wykorzystujący tokenizowane obligacje skarbowe i obligacje wysokiej jakości wychwycą niewielkie nieefektywności kapitałowe, chociaż tokenizacja pozostanie w dużej mierze ograniczona do płynnych, standardowych produktów. 

Do 2030 roku ten krajobraz może ulec dramatycznej zmianie. Tokenizowane obligacje, fundusze i stablecoiny mogą stać się głównym zabezpieczeniem w instytucjach. Tokenizowane obligacje skarbowe i obligacje korporacyjne mogą stanowić znaczący udział w rynkach płynności i rehipotekacji. Pełne przyjęcie stablecoinów przez banki może umożliwić szybsze, tańsze i bardziej przejrzyste rozliczenia i przepływy zabezpieczeń. W tym środowisku infrastruktura do przekształcania zabezpieczeń, tj. zdolność do przemieszczania, ponownego wykorzystywania i integrowania tokenizowanych aktywów ze stablecoinami i tradycyjnymi papierami wartościowymi, stanie się kluczowa. Zwycięzcami będą firmy, które opanują nie tylko krypto-fikację, ale operacyjną choreografię wymaganą w nowoczesnym zarządzaniu zabezpieczeniami. 

Dla mnie te trendy sygnalizują więcej niż akademickie marzenia techniczne. To imperatyw operacyjny. Handlowcy i uczestnicy rynku muszą efektywnie zarządzać kapitałem, płynnie przenosząc zabezpieczenie między tokenizowanymi papierami wartościowymi, obligacjami i stablecoinami. W miarę jak rynki coraz częściej przyjmują cyfrowe zabezpieczenia, prawdziwe mistrzostwo będzie w fossie solidnych systemów: zarządzanie ryzykiem, finansowanie, przekształcanie, przemieszczanie i internalizacja tych aktywów zabezpieczających. Instytucje, które wcześnie zaangażują się w te ewoluujące ramy, przekształcając programy pilotażowe w rutynową praktykę, będą lepiej przygotowane do nawigacji w realiach tokenizowanych rynków zabezpieczeń w miarę ich skalowania w ciągu najbliższej dekady. 

I co z tego

Zmiana przepisów Nasdaq oznacza znaczący krok w trwającej cyfrowej ewolucji rynków finansowych, ale to dopiero początek. Papiery wartościowe są cyfrowe od dziesięcioleci, a sama tokenizacja wnosi niewiele innowacji, chyba że jest połączona z systemami, które pozwalają na przekształcanie, ponowne wykorzystywanie i bardziej efektywne przemieszczanie zabezpieczeń. Prawdziwy wpływ będzie wynikał z odblokowania elastyczności i wydajności dużych pul aktywów (np. obligacji skarbowych, obligacji korporacyjnych, kredytu prywatnego itp.) i zintegrowania ich z pojawiającymi się instrumentami cyfrowymi, takimi jak stablecoiny — gdzie kluczowi będą budowniczowie infrastruktury. Przyszłość finansów nie polega po prostu na zarządzaniu aktywami w księdze blockchain; chodzi o uczynienie ich zamiennymi, interoperacyjnymi i strategicznie użytecznymi w całym systemie finansowym. 

To może być kolejna granica rynków kapitałowych – gdzie technologia, zarządzanie ryzykiem i doskonałość operacyjna zbiegają się. Kryptowaluta czy nie, dążenie do silnej efektywności kapitałowej jest cichym, niezbędnym sercem każdego poważnego przedsiębiorstwa finansowego. Napędza długoterminową zrównoważoność, wyposaża firmy w nawigację w cyklach rynkowych i umacnia autentyczną pozycję konkurencyjną.

Efektywność kapitałowa zapewnia więcej niż łatwość operacyjną. Oferuje wolność finansową, chroni firmy przed nagłymi wstrząsami rynkowymi i zapewnia elastyczność w strategicznym podejmowaniu decyzji. Gdy zasoby są wdrażane optymalnie, firma kieruje własnym przeznaczeniem: oferując lepsze ceny, przechwytując wyższe marże i umacniając swoją pozycję rynkową, tym samym przewyższając konkurentów, którzy mogą być mniej efektywni w swoim wykorzystaniu kapitału. Tokenizacja nie polega po prostu na cyfryzacji aktywów; chodzi o odblokowanie mobilności, interoperacyjności i strategicznej użyteczności zabezpieczenia, które czyni tę wydajność namacalną. Instytucje, które wcześnie ją przyjmą, nie tylko będą działać mądrzej; wyznaczą standard, jak powinny funkcjonować nowoczesne rynki.