مانیل، فیلیپین – تنها یک ماه پس از آغاز سال جدید، سفارت چین در فیلیپین توانسته است با یک کمودور گارد ساحلی فیلیپین (PCG)، یک ژنرال نیروی دریایی، دو عضو مجلس، یک سناتور فیلیپین و شورایی که تقریباً همه اعضای شاخه اجرایی در آن عضو هستند، درگیری ایجاد کند یا سعی کند در جنگ‌های کلامی بسیار عمومی شرکت کند. 

در نامه‌ای به وزیر امور خارجه تس لازارو، سناتور ریسا هونتیوروس، متحد قانون‌گذارانی که سفارت چین با آنها درگیری داشته است، پس از اینکه سفارت پست‌هایی "علناً [حمله و بدنام کننده]" علیه کمودور جی تاریلا، سخنگوی PCG برای دریای غربی فیلیپین منتشر کرد، خواستار "توضیح و اقدام قاطع" شد.

هونتیوروس به "الگوی نگران‌کننده حملات عمومی مشابه توسط سفارت چین" علیه سناتور فرانسیس پانگیلینان، نماینده لیلا د لیما، دریادار روی وینسنت ترینیداد و شورای ملی دریایی اشاره کرد. 

سفارت همچنین بیانیه‌های عمومی خطاب به آکبایان، حزبی که هونتیوروس به آن تعلق دارد، و نماینده آن در مجلس، چل دیوکنو، صادر کرده است. 

وزارت امور خارجه چین نیز وارد این درگیری شده است و سخنگوی آن در پکن به فیلیپین هشدار داده است که "بهای اشتباهات خود را خواهد پرداخت" با توجه به "کمپین اطلاعات نادرست و بدنام سازی علیه چین" که به گفته آنها توسط تاریلا انجام شده است.

در حمایت از تاریلا

درخواست‌های سناتور هونتیوروس واضح است: دانستن اینکه آیا وزارتخانه با سفارت ارتباط برقرار کرده است، تعیین کرده است که آیا اقدامات آنها در چارچوب قوانین و هنجارهای کنوانسیون وین در مورد روابط دیپلماتیک قرار دارد، و "اقداماتی که وزارتخانه قصد دارد برای اطمینان از اینکه مأموریت‌های دیپلماتیک خارجی در فیلیپین به محدودیت‌های رفتار دیپلماتیک احترام بگذارند و از هدف قرار دادن مقامات فیلیپینی خودداری کنند، انجام دهد." 

وزارت امور خارجه (DFA) پاسخی صادر کرد - اما به سرزنش وزارت امور خارجه از تاریلا در چهارشنبه، 1404/10/31. "DFA حمایت خود را از مقامات منتخب عمومی و نهادهای دولتی که وظایف قانونی خود را در دفاع از حاکمیت، حقوق حاکمیتی و صلاحیت قضایی فیلیپین انجام می‌دهند، تأیید می‌کند،" وزارتخانه گفت. 

"DFA تکرار می‌کند که اختلافات بین کشورها بهتر است از طریق کانال‌های دیپلماتیک مستقر به جای مبادلات عمومی مورد بررسی قرار گیرند،" افزود. DFA نگفت که آیا اعتراض‌های متقابل انجام شده است یا خیر. همچنین جزئیات هیچ بحثی، در صورت وجود، با سفارت چین را فاش نکرد.

در حالی که این قطعاً اولین بار نیست که سفارت چین در فیلیپین هم قاطع و هم جسورانه در دفاع از آنچه وطن خود می‌نامد عمل می‌کند، سرعت، خصوصیت و تمپوی انرژی جنگجوی گرگ تازه یافته آن چیز جدیدی است. 

"به عنوان سفیر، من منافع و کرامت ملی را قاطعانه حفظ خواهم کرد در حالی که به عنوان پلی خدمت می‌کنم تا اطمینان حاصل کنم که روابط چین و فیلیپین به سمت ثبات به جای بدتر شدن حرکت کند، و دو ملت به یکدیگر نزدیک‌تر شوند نه دورتر. می‌دانم که وظیفه پیش رو سخت است، اما من همچنان مطمئن هستم و مشتاقانه منتظر دریافت حمایت قوی از همه طرف‌ها هستم،" جینگ کوان، سفیر چین در مانیل در یک مهمانی رسانه‌ای سال نو در 1404/10/30 گفت. 

عنوان سخنرانی او به درستی "همکاری فراتر از تفاوت در آستانه پنجاه سال دوم روابط چین و فیلیپین" بود. 

جینگ اختلافات دریایی "برجسته‌تر" بین پکن و مانیل را تصدیق کرد، در حالی که گفت چین با کشورهای دیگر (او هند، ویتنام و ژاپن را نام برد) اختلافاتی داشته است که راه‌حل‌ها پیدا شدند یا تنش‌ها "از طریق گفتگو" مدیریت شدند.

"من معتقدم که چین و فیلیپین نیز توانایی و خرد مدیریت صحیح اختلافات خود را دارند،" او گفت.

شاید اینجا جایی است که زیرکی سیاسی مقام شماره دو سابق پکن در واشنگتن DC آشکار می‌شود. در حالی که سفارت، تحت رهبری جدید او، با برخی نهادها درگیری داشته است، تلاش کرده است با دیگران رابطه خوبی برقرار کند. 

رابطه پیچیده

سفیر جدید در اواخر دسامبر 2025 میهمان ناهار بانوی اول بود، در کنار رهبران برجسته فیلیپینی-چینی. او بعداً به طور برجسته در عکس‌های Vin d'honneur بانوی اول ظاهر شد و تنها پس از چارلز براون، فرستاده پاپ به مانیل و رئیس سلک دیپلماتیک، دومین عکس بود.

"هیچ یک از دوستان فیلیپینی که من ملاقات کرده‌ام امیدوار نیستند که دو کشور ما وارد درگیری شوند. چین نیز همینطور. هر درگیری ناگزیر به روابط بلندمدت بین دو کشور همسایه آسیب می‌رساند،" او گفت. 

سفیر جدید ظهور چین را نه به عنوان یک "تهدید" بلکه یک "فرصت" برای مانیل چارچوب‌بندی کرد. بخش‌های خاصی در دولت فیلیپین، به ویژه آنهایی که تجارت و سرمایه‌گذاری را اداره می‌کنند، مطمئناً پکن را به عنوان یک فرصت می‌بینند. این یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای توضیح اعطای ورود بدون ویزا دو هفته‌ای فیلیپین به اتباع چینی است.  

"بهترین گزینه این است که برای گفتگو و راه‌حل‌ها به روش دیپلماتیک بنشینیم. در حال حاضر، دیپلمات‌های دو طرف در حال کار به سوی این هدف هستند و قبلاً به اجماع اولیه در مورد نقشه راه برای مرحله بعدی گفتگو و مذاکره رسیده‌اند،" جینگ بدون ارائه جزئیات گفت. 

با این حال، مقامات امنیتی بسیار بیشتر نسبت به پکن شکاک هستند.

روابط دوجانبه فیلیپین و چین هرگز آسان نبوده است - به ویژه نه در دهه گذشته از زمانی که مانیل پکن را به دادگاه برد و جایزه داوری 2016 را برد. زمانی که ایالات متحده، تنها متحد معاهده‌ای مانیل، نظم بین‌المللی مبتنی بر قوانین مورد تمجید را از پنجره بیرون می‌اندازد، آسان‌تر نخواهد شد.

در داووس در اوایل چهارشنبه، 1404/10/31 (زمان مانیل)، نخست‌وزیر کانادا مارک کارنی سخنرانی جسورانه‌ای ایراد کرد و از قدرت‌های میانی خواست در میان ابرقدرت‌هایی که بیشتر از هر زمان دیگری به صراحت قوانین را نادیده می‌گیرند، گرد هم بیایند.

چالش برای قدرت‌های میانی

"دنیای قلعه‌ها فقیرتر، شکننده‌تر و پایدارتر خواهد بود. و یک حقیقت دیگر وجود دارد - اگر قدرت‌های بزرگ حتی تظاهر به قوانین و ارزش‌ها را برای پیگیری بدون مانع قدرت و منافع خود کنار بگذارند، دستاوردهای حاصل از معامله‌گری تکرار سخت‌تر خواهد شد. هژمون‌ها نمی‌توانند به طور مداوم روابط خود را پولی کنند. متحدان برای محافظت در برابر عدم اطمینان تنوع خواهند بخشید،" کارنی چند روز پس از امضای مشارکت استراتژیک کانادا با چین گفت.

نخست‌وزیر کانادا گفت که قدرت‌های میانی باید "از استناد به نظم بین‌المللی مبتنی بر قوانین به گونه‌ای که هنوز همانطور که تبلیغ می‌شود عمل می‌کند، دست بردارند." 

"آن را همان چیزی بنامید که هست - سیستمی از رقابت تشدید شده قدرت بزرگ، جایی که قدرتمندترین‌ها منافع خود را دنبال می‌کنند، با استفاده از یکپارچگی اقتصادی به عنوان اجبار. این به معنای عمل مداوم، اعمال استانداردهای یکسان برای متحدان و رقبا است. وقتی قدرت‌های میانی ارعاب اقتصادی از یک جهت را انتقاد می‌کنند، اما وقتی از جهت دیگر می‌آید سکوت می‌کنند، ما علامت را در پنجره نگه می‌داریم،" او افزود.

سخنرانی کارنی تنها دو سال پس از اینکه رئیس جمهور فیلیپین فردیناند مارکوس جونیور، در یک سخنرانی اصلی که به طور گسترده مورد تحسین قرار گرفت، از قدرت‌های میانی در گفتگوی شانگری-لا خواست که از هنجارهای بین‌المللی و چندجانبه‌گرایی حمایت کنند تا آینده اقیانوس هند و اقیانوس آرام را تعیین کنند، صورت می‌گیرد. 

از استرالیا تا سنگاپور، درخواست این بود که فیلیپین و همسایگانش آینده خود را با گرد هم آمدن شکل دهند، برخلاف اینکه به ابرقدرت‌ها و رقابت رو به رشد آنها اجازه دهند جهت و سرعت چیزها را دیکته کنند. 

سخنرانی‌ها و اعلامیه‌های مارکوس در آن زمان خوش‌بینی داشتند، حتی با اینکه از تهدیداتی که نه تنها فیلیپین، بلکه منطقه را احاطه کرده بود، هشدار دادند. این روزها، به سختی دلیلی برای احساس خوش‌بینی وجود دارد - داخلی، منطقه‌ای یا بین‌المللی. 

پس چگونه باید فیلیپین ابرقدرت‌ها را در حیاط خلوت خود در میان یک "نظم جهانی جدید" متعادل کند؟ 

هر چند که ممکن است خسته کننده به نظر برسد، دیپلماسی کلیدی است. گسترش و بهبود روابط نیز مثمر ثمر است - نه فقط با ابرقدرت‌ها بلکه با جهان بزرگتر قدرت‌های میانی فراتر از آنها. 

"دوستان چین می‌توانند دوستان ایالات متحده نیز باشند. و دوستان ایالات متحده می‌توانند دوستان چین نیز باشند. این یک بازی با حاصل جمع صفر نیست. فیلیپین نیازی به انتخاب طرف ندارد و نه برای مقابله با یکی به دیگری تکیه کند. مانند سایر کشورهای آسه‌آن، می‌تواند روابط خوبی با هر دو چین و ایالات متحده حفظ کند،" جینگ گفت. 

فرستاده چینی همچنین از رسانه‌های فیلیپینی خواست که "عینیت و عدالت را حفظ کنند، به مردم اجازه دهند صداهای واقعی از همه طرف‌ها را بشنوند، نه فقط یک طرف، و نقش مثبتی در ترویج دوستی چین و فیلیپین و بهبود روابط دوجانبه ایفا کنند." 

با این حال، روزنامه‌نگاری "همه طرف‌ها" منسوخ و حتی خطرناک است - به ویژه در زمینه اطلاعات نادرست و اطلاعات غلط، و زمانی که حتی اشخاص یا نهادهای صاحب اقتدار انگیزه و جرأت دروغ گفتن یا تزئین دارند. – Rappler.com